Bir Kitap İncelemesi: Bunu Herkes Bilir
Yine hasta olduğum ancak çok keyifli hissettiğim bir cuma sabahından herkese merhabalar! Umarım bu yazıyı okuyan tüm okuyucular sağlıklı, mutlu ve meraklıdır. 😊 Keyifli olmamın sebebi Emrah Safa Gürkan’ın okumayı yeni bitirdiğim kitabı “Bunu Herkes Bilir: Tarihteki Yanlış Sorulara Doğru Cevaplar”ı inceleyecek olamam. Keyifli okumalar ve hep meraklı kalmanızı dilerim!
Öncelikle belirtmek isterim ki ben bu kitaba ba-yıl-dım! Emrah hocanın yazım diline, kalemine bayıldım! Bu kitapları neden daha önce okumadım diyerek kendime hayıflandım (Beğenimden ötürü yazı birazcık taraflı olabilir, şimdiden kusura bakmayınız). Emrah hocayı arkadaşlarımın tavsiyesiyle sosyal medyadan uzun süredir takip ediyor, yayımladığı videoları keyifle izliyordum. Başka kitapları okuduğum ve vakit bulamadığım için kendisinin kitaplarını okuyamamıştım. Diğer bir sebep ise yine severek takip ettiğim, videolarını izlediğim ancak kitaplarını okuyup yazım dillerini beğenmediğim çok değerli hocaların olması. Emrah hocanın, yazım dilinin de beni hayal kırıklığına uğratmasını istememiştim galiba. 😊 İki kitabını (bu ve Vazgeçemediğimiz Alışkanlıklarımız) okuduktan sonra dikkatimin gereksiz olduğunu gördüm.
Kitap, adından da anlaşıldığı üzere; herkesin doğru olduğunu sandığı tarihi bilgileri, tarih bilimine sorulan yanlış soruları eleştirel bir üst gözle, disiplinler arası bir sentez halinde ele alıyor. Ele aldığı yanlışları sadece tarih bilimiyle değil coğrafya, jeopolitik, sosyoloji, siyaset bilimi vb. disiplinlerle; soruların niçin yanlış olduğunu, nereden bakarsak daha iyi anlayabileceğimizi ve aynı tarihte farklı coğrafyalarda neler olduğunu tertemiz bir yazımla okuyucuya açıklıyor. Tarih bilimiyle ilgili çok fazla bilgiye sahip olmasanız dahi sıkılmadan okuyup, bilgilenip, her okuduğunuz cümlesine çok şaşıracağınız bir kitap.
Kitabın çok beğendiğim başka bir noktasıysa referans verme şekli. Verdiği referansları resimlerle ve haritalarla görsel açıdan zenginleştirmesi. Okuduğum yazının resimle görselleştirilmesi beni kitabın içine daha çok çekiyor ve okuduğum yüzyıldan bir sokakta geziniyor, o kültürden biriyle sohbet ediyormuşum hissiyatı veriyor. Sunulan bilgiyi daha çok merak edip kendim araştırmaya başlıyorum. Açıklamalarda ve dipnotlarda sadece Türkçe değil Fransızca, İtalyanca, Latince ve Almanca etimoloji de yer alıyor. Bölümler karışık değil ve daha kolay anlaşılabilmesi açısından alt başlıklara ayrılarak tek tek açıklanmış. Yine bayıldığım başka bir noktaysa kitabın kaynakçası. “Kaynakçanın neyine bayıldın ablacım, iyi misin?” demeyin. 😊 DEHB ve disleksi hastası bir genç olarak karışık gelen en ufak yazımda boğuluyorum. Araştırma yaparken veya yazı yazarken de en çok zorlandığım kısım kaynakça yazmak-okumaktır. Bu kitapta kaynakça tek tek dillere ve önem sırasına göre ayrılmış, alt başlıklar halinde sıralanmış. Bu temiz işçiliği ve iş aşkını görünce şok olmamak elde değil. Dilerim ki bir gün bende işimi böylesine sevgi ve dikkatle yaparım.
Tüm yazımı tek cümlede özetleyecek olursam; Emrah hoca biz okuyucular rahat rahat okuyalım, yorulmayalım, sadece “okuyalım” diye tertemiz bir işçilik ve eleştirel bakış açısıyla bir kitap yazmış derim. 😊 Kitabın sonundan, Emrah hocaya ait bayıldığım bir cümle ile yazımı noktalamak istiyorum;
“Bilgi bir statü gösterici obje veya başkalarını kontrol etmek için kullanılacak bir silah değildir. Bilgi edinilecek ve süresi dolunca çöpe atılacak bir nesne değil, keşfedilecek bir hazinedir. Bilgi hayatı daha kaliteli hale getirmek için keşfedilecek sonsuz sayıda zenginliktir.”
